محیط شاد شبکه های اجتماعی و بیکاران فعال در دنیای آی تی با مدارک مرتبط و معتبر در این زمینه!

خیلی وقت بود که این مطلب رو میخواستم بنویسم، همین الان هم که دست به نوشتن بردم از کار اصلی خودم زدم و با خودم گفتم دیگه امشب این مطلب رو مینویسم.

چند وقتی هست برای دو سه تا از شرکتهایی که باهاشون همکاری میکنم دنبال نیروی کار هستم، در سطوح مختلف هم نیروی  تازه کار و هم کار کشته و هم متوسط  میخواستند ولی انگار نه انگار از در و همسایه و دوست آشنا بگیر تا تبلیغ، خبر خاصی نبود. و نشد به این راحتیها که فکر میکردم نیرو جذب کنم. نکته جالبی که برام اهمیت داشت طیف وسیعی از فعالین در شبکه های اجتماعی هست که اکثراً هم دارای مدراک رنگ و وارنگ و یا براساس ادعای خودشون تخصص هایی در زمینه های خاص هستند که آب از لب و لوچه از هر کارفرمایی بعد از شنیدن اونها راه می‌اندازه. این نکته رو داشته باشید تا من به یه نکته دیگه هم اشاره بکنم،

طبق آمار رسمی و غیررسمی و معتبر و غیرمعتبر، همه و همه دارن میگن که آقا آمار بیکاری بالا رفته و کار برای جوانان نیست  و جوانان افسرده هستند و کم مونده همشون با هم خودکشی دسته جمعی بکنن و فلان و بمان! لذا این بنده خوش خیال هم فکر میکردم خب با این اوصاف کافیه که من چندباری درخواستم رو تو شبکه فلان و بمان منتشر کنم و تو چند تا گروه پرجمعیت که جمعیتشون بالا ۳هزار یا ۴هزار نفره کافیه یه بار یه پست بذارم تا ایمیل باکسم پر بشه از سی وی های رنگ و وارنگ ولی ذهی خیال باطل، اینجا بود که به نکته دوم پی بردم که دوستان فعال در شبکه های اجتماعی بیشتر در مد فیگور و افاده هستند تا مد پیدا کردن کار و پر کردن رزومه و ساختن آینده، حالا بماند این وسط  یه سری هم شدن ادمین اینطور گروه‌ها و نمیذارن بقیه استفاده ایی بجز به اشتراک گذاری عکس از گروهشون ببرن و هی پست های بعضاً مفید رو پاک میکنند.

کمی جدی

دوستان بیکار عزیز من، یا دوستانی که بعضاً به حقوق های نزدیک به ۱۰۰۰ یا بلکه بیشتر دلار در ماه فکر میکنید!، هیچکس نمیتونه در راه رسیدن به پول به شما یاری برسونه مگر اینکه خودتون بخواین- کمی از تجربه خودم در دنیا نشینی براتون میگم بلکه باورتون بشه هر فرصتی رو باید مغتنم شمرد.

از خوب یا بد روزگار من هم این ینگه دنیا زندگی کردم و هم اون ینگه دنیا رو تجربه کردم. در تجربه زندگی خودم در هند و هم تو تجربه زندگی در انگلستان یک چیز رو به عینه شاهد بودم اون هم غنیمت شمردن هر فرصتی برای پیدا کردن راهی بسوی پیشرفت و کمال از طرف مردمی بود که شاید کمترین چیزی از کانسپتی به نام “غنیمت شمردن وقت” نشنیده بودند، اینکه هیچکدوم از اون آدما صبر نمیکرد و اتفاقاً همه برای رسیدن به کمال(کما اینکه دنیوی باشه) عجله داشتن، حتماً میپرسین چطور؟

خیلی راحت از هر فرصتی برای بیان مشکلات خودشون استفاده میکردن، شبکه فلان و بمان و وبلاگ و … برای مثال (مرتبط) : طرف اگه بیکار میشد سریع ۱۰تا پست تو گوگل پلاس و لینکدین و غیره و ذالک میذاشت بعلاوه تو کلی شبکه کاریابی تبلیغ میکرد تا حداقل توی ماه ۱۰-۲۰ تا مصاحبه انجام بده تا بالاخره یکدومش ختم به خیر بشه.

حالا اینجا با وجود آماربیکاری بالا و عدم وجود  نیروی (واقعی) متخصص به اندازه کافی در همه زمینه ها، و با وجود اینکه کارفرما داره دنبال نیروی کار میگرده، بازهم جای تعجب داره که فعالان بیکار در شبکه های اجتماعی دنبال فی فی مو فرفری و کدوم گربه قشنگتره و ترول و مسخره بازی میرن و کلاً دنیای شاد مجازیی رو برا خودشون رقم زدن و بیخیال دنیا، شب رو به روز و روز رو به شب میرسونن!!!

چیزی نمیتونم بگم جز اینکه ای کاش کمی به خودمون بیام و بفهمیم که برای درست کردن چیزی یا جایی اول باید از خودمون شروع کنیم مطمئناً هیچکس با هل دادن به جایی نمیرسه!

 

9 فکر می‌کنند “محیط شاد شبکه های اجتماعی و بیکاران فعال در دنیای آی تی با مدارک مرتبط و معتبر در این زمینه!

  1. رضا عباسی

    شاید مطالب شما درست باشه ولی یه چیز رو در نطر بگیرید که کارفرمایان و شرکت های ایرانی یه برنامه نویس یا یه طراح یا هر شغل تخصصی رو با یه کارگر معمولی اشتباه میگیرند و می خواهند با حقوق ۴۰۰ هزار تومنی اداره کار که برای یه کارگر معمولی که توی فلان کارخونه کارش جابه جایی محصولات هست به متخصص که هر در زمینه کاری خودش یه دانش متوسط داره رو به کار بگیرند برای من که تجربه کار با این شرکت ها اینجوری بوده و فریلنس بودن رو ترجیح دادم حتی تجربه چندین دوست من هم همین جوری بوده

    پاسخ
  2. حسین

    مطلب جالبی بود ولی بعضی جاهاش شاید اشتباه باشه !
    مورد اول اینکه توی شبکه های اجتماعی کسی رو پیدا نمیکنین که حرف راستی توی پروفایلشون باشه !
    همه دکترای فلان چیز تو فلان دانشگاه از تهران هستند ! کمترشون درست نوشتند !
    من چند بار آگهی جدب نیرو دادم که اینباکسم بیش از ۵۰۰ تا cv اومده ! رنگارنگ و مختلف !
    چطور شما میگین نتونستین نیرو جدب کنین ؟
    چطور میگین جوونا با بیکاری هاشون دنبال کار نیستند ؟
    اگه مشکلی توی این زمینه دارین من حاظرم براتون نیروی متخصص جذب کنم !
    یه مورد دیگه اینکه بیشتر کارفرماها به دنبال نیرویی هستند که خرج کمتری روی دستشون بزارن و در نتیجه برخی رو ناراضی از ادامه کار میکنند (تجربه شخصی خود بنده هست .)

    پاسخ
    1. vahid نویسنده

      در مورد نکته اول : اتفاقاً میخواستم اشاره کنم به این نکته اتفاقاً شبکه های اجتماعی جای اگزجره کردن و بعضاً دروغ و قپی اومدن نیست ولی گفتم شاید نظر کاملاً شخصی و فقط از دیدگاه من باشه و برای همین این قسمت رو خط گرفتم، پس حالا که شدیم دو نفر که یه دیدگاه مشترک داریم، پس به نظرم باید گریست برای جامعه (مثلاً) حرفه ایی که بیشترش بر اساس دروغ هست!

      در مورد نکته دوم : اولاً با توجه به نکته اول که شما به اون اشاره کردید این نکته رو هم باید مد نظر داشته باشید که با توجه به عدم صدافت در عملکرد برخی از فعالان بیکار در حوزه آی تی، گرفتن رزومه از طریق آگهی در روزنامه ها اتفاقاً فقط وقت تلف کردنه برای اثبات گفته ام به این عکس یه نگاه بنداز تا متوجه بشی که اتفاقاً من خودم ۵۰۰۰ تا رزومه رنگ و وارنگ میگیریم، اما رنگ و وارنگی که منظور من بود نه از نظر شکل و قیافه بلکه از نظر محتوای اون بود.

      در ضمن توی دنیای امروز اگر قراره روی مقوله ایی به نام فضای مجازی کار کنیم پیدا کردن آدمها از لای کاغذ و روزنامه کار بیهوده و مسخره اییه، دنیای مجازی و شبکه های اجتماعی یکی از دلایل وجودیشون پیدا کردن افراد متخصصه!

      پاسخ
  3. رضا

    چند نکته:
    ۱-اولا بیشتر استخدامی ها دنبال افراد با تخصص کاری سه چهار سال هستن که من نمیدونم این کسی که تازه دنبال کار میگرده این تخصص یا تجربه کار رو کجا کسب کنه
    ۲- کار مرتبط با تخصص کمتر پیدا میشه و باید دل به کار دیگه بزنی با حقوق کمتر از انتظار
    و …
    حرفاتون در زمینه به دنبال غنیمت شمردن رو قبول دارم

    پاسخ
  4. محمد

    منم با آقا رضا موافقم و به همه برنامه نویسا پیشنهاد میکنم به جای برنامه نویسی با ماهی ۳۰۰-۴۰۰ برن منشی آژانس بشن و بدون اینکه مغزشون رو خسته کنند ۵۰۰ بگیرن و از تخصصشون واسه اهداف خودشون در جاهای دیگه استفاده کنند. من به شخصه خودم امسال جاهای زیادی رو رفتم و بین ۲۰۰ تا ماکسیمم ۴۰۰ واسه برنامه نویسی بهم پیشنهاد دادن. الانم دارم واسه خودم کار میکنم. البته این نظر شخصی منه.

    پاسخ
  5. بازتاب: توصیه های بهداشتی برای برنامه نویس شدن | افکار یک توسعه گر نرم افزار

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*